'Ungrounding' onderzoekt hoe architectuur, geografie en forensisch onderzoek kunnen bijdragen aan het analyseren van oorlog, gedwongen verplaatsing en territoriale veranderingen.

Aan de hand van het werk van Forensic Architecture laat Eyal Weizman zien hoe ruimtelijke analyse kan worden ingezet om conflicten vanuit een architectonisch perspectief te onderzoeken.

Kan architectuur dienen als instrument om oorlog en geweld te onderzoeken?

In 'Ungrounding' betoogt architect en onderzoeker Eyal Weizman dat gebouwen, infrastructuur, landschap en territorium niet slechts het decor vormen van gewapende conflicten, maar actief onderdeel zijn van de manier waarop die conflicten worden gevoerd en ervaren. Vanuit zijn werk als oprichter van Forensic Architecture combineert hij architectuur, cartografie, satellietbeelden, getuigenissen en historisch onderzoek om de ruimtelijke ontwikkeling van Gaza vanaf de Nakba in 1948 tot heden te analyseren. Het boek presenteert daarbij Weizmans interpretatie van deze ontwikkelingen en de conclusies die hij daaruit trekt.

Met kaarten, diagrammen en visuele analyses laat 'Ungrounding' zien hoe architectonische methoden steeds vaker worden ingezet binnen mensenrechtenonderzoek en internationale juridische procedures. Daarmee is het boek niet alleen relevant voor architecten en stedenbouwkundigen, maar ook voor onderzoekers op het gebied van geopolitiek, mensenrechten, conflictstudies en visuele cultuur.

Eyal Weizman behoort tot de invloedrijkste denkers op het snijvlak van architectuur, onderzoek en mensenrechten. 'Ungrounding' laat zien hoe ruimtelijke analyse kan worden ingezet als onderzoeksinstrument binnen complexe politieke en juridische vraagstukken. Ongeacht hoe lezers zich verhouden tot de centrale stellingen van het boek, biedt deze publicatie een uitzonderlijk inzicht in de manier waarop architectuur tegenwoordig ook buiten het traditionele ontwerpveld wordt toegepast.