Wat vertelt een recensie van een architectuurboek over de manier waarop er in die tijd over gebouwen en ontwerpen werd gedacht?

OASE 118 onderzoekt die vraag aan de hand van 25 casussen, van de achttiende eeuw tot nu. Het nummer laat zien hoe boekbesprekingen een plek bieden om ontwerpideeën te toetsen en in discussie te gaan over wat architectuur kan zijn.

In 1967 besprak architectuurcriticus Colin Rowe in The New York Times twee boeken die inmiddels tot de klassiekers van de architectuurliteratuur behoren: Complexity and Contradiction in Architecture van Robert Venturi en The New Brutalism van Reyner Banham. In OASE 118 keert Silvia Groaz terug naar die recensie. Lara Schrijver neemt een ander moment onder de loep. Ze herleest Bernard Hulsmans bespreking van Bart Lootsma’s Superdutch en kijkt daarmee terug op de Nederlandse architectuur van de jaren negentig. Welke stromingen kregen destijds aandacht, en welke bleven buiten beeld?

Onder redactie van Christophe Van Gerrewey en Hans Teerds brengt dit nummer uiteenlopende manieren van lezen en recenseren samen. De bijdragen laten zien hoe een boekbespreking ook jaren later inzicht kan geven in de ideeën, verwachtingen en meningsverschillen die de architectuurpraktijk van een periode omringden.

Bijdragen van: Richard Wittman, Dominik Müller, Gregorio Astengo, Linda Stagni, Richard Anderson, Alex Eisenschmidt, Barbara Penner, Mario de Andrade, M.C.O. Gutiérrez, Brendan Moran, Silvia Groaz, Johannes Berry, Kate Wagner, Maarten Janszen, Jayne Kelley, Elena M.-Millana, Alan Cohl, John Hill, Angela Gigliotti, Marson Korbi, Michela Bonomo, Christophe Van Gerrewey, Holger Schurk, Lara Schrijver, Pierre Chabard, Hans Teerds.