OASE 116 onderzoekt de architect als publieke intellectueel en vraagt hoe architectonische kennis buiten de traditionele ontwerppraktijk kan bijdragen aan maatschappelijke en politieke vraagstukken.

Aan de hand van uiteenlopende rollen – van activist en facilitator tot politicus en diplomaat – en historische voorbeelden als Gae Aulenti, Halina Skibniewska en Blanche Lemco van Ginkel wordt de maatschappelijke positie van de architect opnieuw verkend.

De rol van architecten gaat verder dan het ontwerpen van gebouwen. Architectuur en ruimte zijn nauw verbonden met maatschappelijke vraagstukken als klimaatverandering, mobiliteit, de wooncrisis, zorg en migratie. Toch zijn architecten in het publieke debat over deze onderwerpen relatief weinig zichtbaar. OASE 116 vraagt daarom welke rol de architect als publieke intellectueel kan vervullen en hoe architectonische kennis buiten de traditionele ontwerppraktijk kan bijdragen aan de samenleving.

Het nummer onderzoekt verschillende vormen van publiek engagement en presenteert de architect onder meer als politicus, activist, facilitator, bestuurder en diplomaat. Historische en theoretische bijdragen behandelen onder anderen de Poolse architect en parlementariër Halina Skibniewska, de Mexicaanse architect Ruth Rivera Marín, Novella Sansoni, Gae Aulenti, Blanche Lemco van Ginkel en Margrit Kennedy. Gezamenlijk verbreden de bijdragen het beeld van de architect: niet alleen als ontwerper van gebouwen, maar als professional die vanuit ruimtelijke kennis kan deelnemen aan maatschappelijke, politieke en culturele debatten.