In 'Reservoir' onderzoekt fotograaf Bas Princen de grens tussen architectuur, stedelijke ruimte en landschap.

Zijn monumentale beelden tonen plekken die tegelijk natuurlijk en kunstmatig lijken, waarin menselijke ingrepen een onverwachte, soms bijna surrealistische kwaliteit krijgen. Een karakteristieke fotopublicatie over het voortdurend veranderende, door mensen gevormde landschap.

In 'Reservoir' richt de Nederlandse fotograaf Bas Princen zijn camera op landschappen en stedelijke omgevingen waarin natuur, architectuur en menselijke ingrepen moeilijk van elkaar te scheiden zijn. Het begrip ‘reservoir’ verwijst daarbij zowel naar een onaangetast, geïdealiseerd landschap als naar een kunstmatige plek die door de mens is gevormd en gemanipuleerd.

Princens fotografie staat in de traditie van de New Topographics, met fotografen als Robert Adams, Lewis Baltz, Stephen Shore en Bernd en Hilla Becher. Net als zij benadert hij het landschap met een ogenschijnlijk objectieve blik. Zijn precieze uitsneden en aandacht voor schaal en ruimtelijke vervreemding geven de gefotografeerde locaties echter een onverwachte, soms bijna surrealistische kwaliteit.

Gebouwen, infrastructuur, bouwplaatsen en landschappelijke ingrepen worden in zijn foto's losgemaakt van hun vanzelfsprekende context. Daardoor ontstaat twijfel over wat natuurlijk of kunstmatig, permanent of tijdelijk is. Reservoir laat zo zien hoe fotografie onze waarneming van architectuur en het door mensen veranderde landschap kan verschuiven.

De publicatie verscheen naar aanleiding van Princens solotentoonstelling Reservoir in deSingel in Antwerpen in 2011 en werd vormgegeven door Mevis & Van Deursen.