'OASE 119. Rationalisme herzien' onderzoekt hoe rationalistische ontwerpprincipes opnieuw relevant worden in een tijd van schaarste, hergebruik en circulaire bouwpraktijken.
Wat betekent rationalisme in een tijd waarin bouwen steeds vaker draait om hergebruik, reparatie en zorgvuldig omgaan met grondstoffen?
'OASE 119. Rationalisme herzien' onderzoekt hoe een klassiek architectuurbegrip opnieuw betekenis krijgt binnen de uitdagingen van de eenentwintigste eeuw.
Waar het rationalisme van de twintigste eeuw vooral werd geassocieerd met industrialisatie, standaardisatie en efficiënt bouwen, verschuift de aandacht tegenwoordig naar een economie van middelen. Hergebruik van materialen, renovatie, adaptief bouwen en circulaire ontwerpstrategieën vragen om een nieuwe vorm van rationaliteit, waarin niet maximale productie maar zorgvuldig omgaan met bestaande gebouwen en beschikbare grondstoffen centraal staat.
Aan de hand van essays, gesprekken en onderzoeksprojecten onderzoeken internationale auteurs hoe begrippen als noodzaak, techniek, materiaalgebruik, reparatie en duurzaamheid het architectonisch denken opnieuw vormgeven. Daarmee biedt OASE 119 een actuele reflectie op de veranderende rol van de architect binnen een wereld waarin schaarste, klimaatverandering en de transitie naar een circulaire bouweconomie steeds bepalender worden.
Deze uitgave is bijzonder relevant voor architecten, stedenbouwkundigen, onderzoekers en studenten die geïnteresseerd zijn in circulair bouwen, adaptief hergebruik, architectuurtheorie en de toekomst van de ontwerppraktijk.
