Het boek 'Hoogwaarts' van Jan Klerks vertelt de geschiedenis van hoogbouw en wolkenkrabbers in Nederland. Van het Witte Huis in Rotterdam uit 1898 tot de hedendaagse woontorens laat het zien hoe hoogbouw zich ontwikkelde onder invloed van technologische vooruitgang, woningnood en veranderende stedenbouwkundige opvattingen.

Het boek onderzoekt hoe hoge gebouwen zowel een antwoord bieden op de behoefte aan stedelijke verdichting als een uitdrukking zijn van ambitie, prestige en architectonische vernieuwing. Een toegankelijk geschreven geschiedenis van de Nederlandse hoogbouw, waarin architectuur, stedenbouw en maatschappelijke ontwikkelingen samenkomen.

In 'Hoogwaarts' vertelt Jan Klerks de geschiedenis van hoogbouw en wolkenkrabbers in Nederland. Het verhaal begint in 1898 met het Witte Huis aan de Rotterdamse Oudehaven, destijds het hoogste kantoorgebouw van Europa. De initiatiefnemers, twee jonge broers, lieten zich inspireren door de wolkenkrabbers die zij in New York hadden gezien.

Van de eerste Nederlandse hoogbouwprojecten tot de naoorlogse flatwijken, postmoderne kantoortorens en hedendaagse woontorens langs de Maas volgt Klerks de ontwikkeling van het bouwen in de hoogte. Daarbij besteedt hij aandacht aan de technische uitdagingen van hoogbouw op de Nederlandse bodem en aan de maatschappelijke en economische ontwikkelingen die deze bouwvorm hebben gestimuleerd.

Het boek laat zien hoe hoogbouw enerzijds een antwoord biedt op de behoefte aan stedelijke verdichting en anderzijds wordt ingezet om steden een herkenbare uitstraling te geven. Klerks beschrijft deze twee benaderingen als 'dichtbouw' en 'lichtbouw'.

Met 392 pagina's brengt Hoogwaarts de geschiedenis van de Nederlandse hoogbouw samen in een toegankelijk geschreven verhaal, waarin historische feiten en bredere maatschappelijke ontwikkelingen met elkaar worden verbonden.