Wat betekent antifascistische architectuur?
Deze publicatie onderzoekt architecten, gebouwen en ontwerppraktijken die verbonden zijn met strijd voor democratie, gelijkheid en sociale rechtvaardigheid. Een prikkelende combinatie van architectuurgeschiedenis, politieke theorie en kritische ontwerppraktijk.
Antifascist Architecture
Architectuur wordt vaak verbonden met macht, representatie en ideologie. Terwijl fascistische architectuur uitgebreid is onderzocht, bleef de vraag hoe architectuur zich juist tegen autoritaire en onderdrukkende systemen kan verhouden grotendeels onbeantwoord. Antifascist Architecture brengt daar verandering in door een geschiedenis te schetsen van architecten, gebouwen en ontwerppraktijken die verbonden zijn met antifascistische ideeën en bewegingen.
De auteurs Andrew Santa Lucia en Daniel Jonas Roche onderzoeken hoe architectuur kan bijdragen aan maatschappelijke emancipatie, democratische waarden en collectieve actie. In plaats van één architectonische stijl te definiëren, presenteren zij een breed netwerk van projecten, personen en theorieën die samen een alternatief perspectief bieden op de relatie tussen architectuur en politiek.
Architectuur als maatschappelijke praktijk
Het boek laat zien dat architectuur niet alleen bestaat uit gebouwen en vormgeving, maar ook uit sociale relaties, instituties en politieke keuzes. Via historische voorbeelden en theoretische analyses wordt onderzocht hoe ontwerppraktijken kunnen bijdragen aan inclusie, solidariteit en maatschappelijke verandering.
Tussen geschiedenis en actualiteit
De publicatie verbindt historische casussen met actuele discussies over democratie, ongelijkheid en de maatschappelijke verantwoordelijkheid van ontwerpers. Daarmee biedt het boek een relevant kader voor iedereen die geïnteresseerd is in de politieke dimensie van de gebouwde omgeving.
Antifascist Architecture is geen traditioneel architectuurboek over stijl, vorm of bouwtechniek. De publicatie stelt een fundamentelere vraag: welke rol kan architectuur spelen in het ondersteunen van open, democratische en inclusieve samenlevingen? Juist doordat het boek architectuur benadert als een sociale en politieke praktijk, onderscheidt het zich binnen het huidige architectuurdiscours. Voor architecten, studenten, onderzoekers en lezers met belangstelling voor politieke geschiedenis en ruimtelijke rechtvaardigheid biedt het een waardevolle introductie tot een onderwerp dat tot nu toe opvallend weinig aandacht heeft gekregen.
