'Zur Architektur des Wohnens' van de Nederlandse architect en theoreticus Joost Meuwissen beschouwt wonen als een laboratorium voor architectuur.

Vanuit zijn invloedrijke colleges in Karlsruhe uit 1992–93 volgt Meuwissen ideeën over wonen en woningarchitectuur van de oudheid tot het einde van de twintigste eeuw.

'Zur Architektur des Wohnens' presenteert de eigenzinnige visie van de Nederlandse architect, stedenbouwkundige en theoreticus Joost Meuwissen op wonen en architectuurgeschiedenis. In plaats van woningbouw te benaderen vanuit conventionele classificaties en gebouwtypen, onderzoekt Meuwissen hoe verschillende ideeën over wonen, onder uiteenlopende omstandigheden en in verschillende omgevingen, architectuur voortbrengen.

Het boek is gebaseerd op een reeks colleges die Meuwissen in 1992–93 gaf aan de toenmalige Technische Universität Karlsruhe. In een tocht door de architectuurgeschiedenis, van de oudheid tot het einde van de twintigste eeuw, beschouwt hij het wonen als een laboratorium voor architectuur: een terrein waar nieuwe vormen, stijlen en zelfs architectonische paradigma's kunnen ontstaan.

Het boek verscheen oorspronkelijk in 1995 en werd in 2016, kort voor zijn overlijden, nog door Meuwissen zelf herzien. Deze nieuwe uitgave laat zien hoe actueel zijn onconventionele en soms provocerende benadering van wonen, typologie en architectuurgeschiedenis nog altijd is.

Met talrijke foto's, tekeningen en persoonlijke schetsen van Meuwissen is 'Zur Architektur des Wohnens' zowel een architectuurhistorische verkenning als een theoretische reflectie op de vraag hoe ideeën over wonen uiteindelijk architectuur worden.

Het boek is Duitstalig.