In 'The Domestic Encyclopaedia' onderzoekt Annee Grøtte Viken het huis als een materiële, lichamelijke en ecologische omgeving.

Korte, associatieve verhalen voeren de lezer langs badkamers, keukens en slaapkamers, waar architectuur zich vermengt met water, energie, landschap en literatuur.

We douchen, koken en verwarmen onze huizen. We zitten aan tafel, wassen ons boven een gootsteen en rusten uit op de bank. Achter deze vertrouwde handelingen bevindt zich een netwerk van water, gas, elektriciteit, materialen en andere levende en niet-levende lichamen. In 'The Domestic Encyclopaedia' onderzoekt Annee Grøtte Viken het huis vanuit deze alledaagse maar vaak onopgemerkte relaties.

De publicatie is geen conventionele encyclopedie, maar een verzameling literaire en associatieve verhalen over de materiële werkelijkheid van architectuur. Viken benadert de bekende ruimtes van het huis als een soort semiotische huid: een ogenschijnlijk vertrouwde omgeving die onze bewegingen, gewoonten en verhouding tot de wereld mede vormgeeft.

Badkamers vloeien over in bergstromen, keukens belanden op zandstranden en slaapkamers veranderen in nachtelijke choreografieën. Door zulke onverwachte verschuivingen worden de grenzen tussen interieur en landschap, mens en materiaal, natuur en architectuur tijdelijk opgeheven.

Viken put uit de westerse literaire canon en uit niet-westerse tegentradities. Ze zoekt naar personages die baden, dromen, koken en rusten, en gebruikt hun stemmen om de doorgaans zwijgende ruimtes van het huis tot spreken te brengen. Tegen de achtergrond van ecologische ontwrichting en een groeiende vervreemding van de natuurlijke wereld nodigt het boek uit tot aandachtiger kijken naar de ruimtes, materialen en systemen waarvan het dagelijks leven afhankelijk is.

'The Domestic Encyclopaedia' is een poëtische verkenning van het huis als een veranderlijk eiland van lichamen, verhalen en materiële verbindingen.