Het boek 'Recipro-Cities. Hilversum – Kurashiki' vertelt het onbekende verhaal van de invloed van Willem Marinus Dudok op de Japanse architect Shizutaro Urabe.
Het laat zien hoe Dudoks architectuur en stedenbouwkundige ideeën vanuit Hilversum hun weg vonden naar Kurashiki en daar een geheel eigen Japanse vertaling kregen.
Willem Marinus Dudok (1884-1974) behoort tot de Nederlandse architecten met een grote internationale uitstraling. Een weinig bekend hoofdstuk in die geschiedenis is zijn invloed op de Japanse architect Shizutaro Urabe (1909-1991).
Urabe maakte tijdens zijn studie kennis met het werk van Dudok en raakte vooral onder de indruk van het Raadhuis van Hilversum. Zijn bewondering betrof niet alleen Dudoks vormentaal, maar ook diens aandacht voor vakmanschap, detail, stedenbouw en de relatie tussen architectuur en het dagelijks leven. Later kreeg Urabe in Kurashiki de mogelijkheid deze ideeën in zijn eigen architectuurpraktijk verder te ontwikkelen. Daarbij kopieerde hij Dudok niet, maar vertaalde diens uitgangspunten naar de Japanse context en zijn eigen tijd.
'Recipro-Cities. Hilversum – Kurashiki' brengt deze bijzondere architectonische relatie in beeld en laat zien hoe ideeën over architectuur en stadsontwikkeling over grote geografische en culturele afstanden kunnen reizen. Tegelijkertijd vormt het boek een verhaal over twee steden en over de manier waarop modern architectonisch erfgoed nieuwe verbindingen kan creëren.
De publicatie maakt deel uit van het Nederlands-Japanse project Recipro-Cities, waarin Hilversum en Kurashiki de nalatenschap van Dudok en Urabe onderzoeken en kennis uitwisselen over het behoud en de verdere ontwikkeling van modern erfgoed.
