'POMO. Atlas van de postmoderne architectuur in Nederland' brengt honderd bekende en minder bekende gebouwen samen die laten zien hoe het postmodernisme vanaf circa 1980 kleur, ornament en historische verwijzingen terugbracht in de Nederlandse architectuur.
Met nieuwe fotografie, architectenportretten en aandacht voor typische postmoderne omgevingen vormt het boek een kleurrijke atlas van een lang ondergewaardeerde architectuurstroming.
'POMO. Atlas van de postmoderne architectuur in Nederland' herontdekt een van de meest uitgesproken en lang ondergewaardeerde stromingen binnen de recente Nederlandse architectuur. Vanaf circa 1980 zette het postmodernisme zich af tegen de dogma’s van het modernisme. Kleur en decoratie keerden terug, gebouwen kregen weer een herkenbaar gezicht en historische verwijzingen werden met nieuwe betekenissen en een flinke dosis ironie ingezet.
Aan de hand van honderd bekende en minder bekende gebouwen brengt deze rijk geïllustreerde atlas de postmoderne architectuur van Nederland in kaart. De reis voert van het Groninger Museum via station Utrecht Overvecht naar de woonkastelen van ’s-Hertogenbosch. Architectenportretten van onder anderen Sjoerd Soeters, Mart van Schijndel, Liesbeth van der Pol en Michael Graves worden afgewisseld met aandacht voor karakteristieke postmoderne omgevingen, waaronder winkelcentra en stations.
De fotografie van Bart van Hoek laat zien hoe veelzijdig deze architectuur in werkelijkheid is: uitbundig of ingetogen, historiserend of experimenteel, maar vaak herkenbaar door een uitgesproken omgang met kleur, vorm, ornament en context.
Van de makers van 'BRUUT! Atlas van het brutalisme in Nederland' biedt POMO een toegankelijke en visueel rijke herwaardering van de postmoderne architectuur in Nederland en nodigt het boek uit om deze gebouwen opnieuw te bekijken, herkennen en ontdekken.
