'OASE 122-123. Ecologische pedagogieën' onderzoekt hoe het architectuuronderwijs zich kan aanpassen aan de ecologische uitdagingen van deze tijd.
Essays, onderwijsprojecten en praktijkvoorbeelden laten zien hoe ontwerp, klimaat en onderwijs steeds nauwer met elkaar verbonden raken.
Hoe leiden we architecten op in een tijd waarin klimaatverandering, biodiversiteitsverlies en ecologische vraagstukken steeds bepalender worden voor de gebouwde omgeving? 'OASE 122-123. Ecologische pedagogieën' onderzoekt hoe het architectuuronderwijs fundamenteel kan veranderen om beter aan te sluiten bij deze nieuwe realiteit.
Aan de hand van essays, vakomschrijvingen, onderwijsprojecten en voorbeeldige studentenwerken laten de auteurs zien hoe ecologisch denken niet langer een afzonderlijk onderwerp is, maar een uitgangspunt wordt voor het volledige ontwerpproces. Nieuwe onderwijsvormen brengen studenten dichter bij de praktijk, stimuleren samenwerking tussen disciplines en verbinden ontwerp met actuele maatschappelijke en ecologische vraagstukken.
Zoals gebruikelijk combineert OASE theoretische verdieping met concrete voorbeelden uit het internationale architectuuronderwijs. Daarmee is deze uitgave interessant voor architecten, docenten, onderzoekers en studenten die zich bezighouden met duurzaam ontwerpen, architectuurtheorie en de toekomst van het architectuuronderwijs.
