ACCATTONE 9 onderzoekt hoe vuil, afval, verval en materiaaltransformatie nieuwe vormen van architectuur, ontwerp en artistieke praktijk mogelijk maken. Met essays, projecten en visuele bijdragen verkent het nummer de culturele, ruimtelijke en ecologische betekenis van hergebruik en materiële verandering.
Binnen de hedendaagse architectuur groeit de aandacht voor hergebruik, materiaalstromen en circulaire ontwerpstrategieën. ACCATTONE 9 benadert deze thema’s echter niet uitsluitend vanuit duurzaamheid, maar onderzoekt ook de culturele, esthetische en theoretische betekenis van afval, verval en materiële transformatie.
Deze negende editie brengt architecten, kunstenaars, ontwerpers en theoretici samen rond de vraag hoe materialen veranderen van functie, betekenis en waarde. Vuil, modder, puin, gerecyclede grondstoffen en andere vormen van materiële restproducten worden niet opgevat als eindpunt, maar als vertrekpunt voor nieuwe ruimtelijke en ontwerpgerichte mogelijkheden.
De bijdragen behandelen uiteenlopende onderwerpen zoals meubels uit teruggewonnen materialen, gabionconstructies, zandzakarchitectuur, betonpuin, compostering, lekkende infrastructuren en experimentele bouwmethoden. Hierdoor ontstaat een veelzijdig beeld van architectuur als een praktijk van transformatie, onderhoud, aanpassing en hergebruik.
Naast praktische en materiële experimenten bevat het nummer ook theoretische reflecties op circulatie, verval, zorg, ecologie en de rol van materiaal binnen hedendaagse ontwerppraktijken. Daarmee positioneert ACCATTONE 9 zich op het snijvlak van architectuurtheorie, materiaalcultuur, circulair ontwerpen en artistiek onderzoek.
Met bijdragen van onder anderen Arnaud Eubelen, Emma Cocker, Hélène Frichot, Baukunst, Jeremy Till en Sarah Wigglesworth vormt deze editie een waardevolle bron voor architecten, ontwerpers, onderzoekers en studenten die geïnteresseerd zijn in hergebruik, circulaire architectuur, materiaalexperimenten en ecologische ontwerpbenaderingen.
