Christ & Gantenbein ontwikkelden in de afgelopen tien jaar een architectuurtaal waarin stedelijke continuïteit, typologie en collectief geheugen centraal staan.

Deze editie van het tijdschrift a+u onderzoekt hoe het Zwitserse bureau via musea, woningbouw en publieke architectuur nieuwe relaties creëert tussen geschiedenis en hedendaagse stad.

Deze editie van a+u belicht tien jaar werk van het in Basel gevestigde architectenbureau Christ & Gantenbein, internationaal bekend om zijn zorgvuldige omgang met historische context, stedelijke continuïteit en architectonische precisie.

In plaats van architectuur te benaderen als autonome vormgeving, ontwikkelt het bureau projecten vanuit transformatie, bestaande stedelijke structuren en collectief geheugen. Hun gebouwen sluiten aan op de stad en voegen tegelijk nieuwe ruimtelijke lagen toe.

Aan de hand van museumuitbreidingen, woningbouwprojecten en publieke gebouwen onderzoekt dit nummer hoe typologie kan functioneren als een cultureel en stedelijk instrument. De uitbreiding van het Swiss National Museum geldt daarbij als een belangrijk voorbeeld, waarin historische architectuur wordt verbonden met hedendaagse publieke ruimte en circulatie.

Ook thema’s als urban repair, “third spaces” en de maatschappelijke rol van architectuur komen uitgebreid aan bod. Projecten zoals Vaugirard Social Housing tonen hoe beperkingen binnen programma en dichtheid kunnen leiden tot genereuze en verfijnde woonomgevingen.

Met uitgebreide fotografie, tekeningen en projectdocumentatie biedt deze editie van a+u een rijk overzicht van een van de meest invloedrijke Europese architectuurpraktijken van het afgelopen decennium.