'Kunst van de wederopbouw in Nederland 1940-1965' brengt de vaak vergeten monumentale kunst uit de wederopbouwperiode opnieuw in beeld.
Muurschilderingen, mozaïeken, glas-in-lood, wandtapijten en andere kunstwerken laten zien hoe kunstenaars en architecten na de oorlog samenwerkten aan een nieuwe publieke omgeving.
Tijdens de Nederlandse wederopbouw werden scholen, kerken, kantoren, stations en andere publieke gebouwen regelmatig voorzien van speciaal ontworpen kunstwerken. 'Kunst van de wederopbouw in Nederland 1940-1965' brengt deze vaak vergeten vorm van monumentale en gebouwgebonden kunst uitgebreid in kaart.
Muurschilderingen, mozaïeken, glas-in-loodramen, wandtapijten en reliëfs werden niet als losse decoratie toegevoegd, maar ontstonden in samenhang met de architectuur en de functie van het gebouw. Kunstenaars en architecten streefden naar een synthese van kunst en architectuur, vanuit het ideaal dat kunst kon bijdragen aan maatschappelijke samenhang en aan de vormgeving van een nieuwe naoorlogse samenleving.
De publicatie beschrijft de opkomst, bloei en latere teloorgang van deze wederopbouwkunst. Daarbij is aandacht voor kunstenaars als Karel Appel, Dick Elffers, Wally Elenbaas en Louis van Roode, maar ook voor minder bekende makers en voor technieken als sgraffito en glas-in-beton. Het boek bevat 28 kunstenaarsportretten, interviews, beschrijvingen van kunstwerken en technieken, en zowel historisch als recent beeldmateriaal.
Door sloop, verbouwing en jarenlange verwaarlozing is een belangrijk deel van deze kunst verdwenen of bedreigd. Tegelijkertijd groeit de waardering voor het erfgoed van de wederopbouw. Dit boek maakt zichtbaar hoe nauw kunst, architectuur en maatschappelijke idealen in deze periode met elkaar verbonden waren.
Een waardevol naslagwerk voor kunst- en architectuurhistorici, erfgoedspecialisten, ontwerpers, onderzoekers en iedereen met belangstelling voor Nederlandse wederopbouwarchitectuur en monumentale kunst.
