Kazuo Shinohara geldt als een van de meest invloedrijke architecten van het naoorlogse Japan.

Residential Architecture, oorspronkelijk gepubliceerd in 1964, vormde generaties architecten door zijn radicale herinterpretatie van domesticiteit, architectonische ruimte en de relatie tussen traditie en moderniteit. Deze eerste Engelse vertaling maakt Shinohara’s invloedrijke ideeën over woningarchitectuur en architectuurtheorie toegankelijk voor een internationaal publiek.

Residential Architecture, oorspronkelijk verschenen in Japan in 1964 onder de titel Jûtaku kenchiku, wordt beschouwd als een van de fundamentele teksten van de naoorlogse Japanse architectuur. In essays en projectanalyses ontwikkelt architect Kazuo Shinohara (1925–2006) een invloedrijke visie op woningarchitectuur die generaties architecten zou vormen, waaronder Toyo Ito, Kazuyo Sejima en Ryue Nishizawa.

Shinohara benadert de woning niet uitsluitend als functioneel object, maar als een autonome ruimtelijke en culturele constructie. Zijn teksten onderzoeken de relatie tussen traditionele Japanse architectuur, abstractie, symboliek en het dagelijks leven, en leggen daarmee de basis voor een nieuwe architectonische taal gebaseerd op ruimtelijke intensiteit en conceptuele helderheid.

Het boek bestaat uit drie delen. Het eerste deel behandelt de principes van traditionele Japanse architectuur en hun betekenis binnen de moderne samenleving. Vervolgens introduceert Shinohara zijn ontwerpbenadering en theoretische uitgangspunten. Het laatste deel analyseert zijn vroege woonhuizen en laat zien hoe zijn ideeën werden vertaald naar gebouwde architectuur via geometrie, proportie en zorgvuldig georkestreerde ruimtelijke sequenties.

Deze Engelstalige editie, vertaald door architectuurhistoricus David B. Stewart samen met architecten Shin-ichi Okuyama en Kenichi Nakamura, biedt een essentieel inzicht in de intellectuele fundamenten van hedendaagse Japanse woningarchitectuur.