Het tijdschrift 'Errant Journal 10. Refusal – On Being Ungovernable' onderzoekt de politieke betekenis van weigering. Wat wordt mogelijk wanneer mensen niet langer deelnemen aan systemen die hen indelen, controleren of onderdrukken?

Onder redactie van Irene de Craen verkent dit nummer hoe niet-meedoen ruimte kan maken voor autonomie en andere manieren van samenleven. Weigering verschijnt daarbij als een praktijk die verandering mogelijk maakt en, in sommige omstandigheden, noodzakelijk is om te overleven.

Wat betekent het om je medewerking te onthouden? In het tiende nummer van Errant Journal staat weigering centraal als dekoloniale praktijk. De bijdragen onderzoeken hoe mensen zich onttrekken aan opgelegde regels en verwachtingen en daarmee ruimte scheppen om hun leven op eigen voorwaarden vorm te geven.

Het nummer behandelt uiteenlopende vormen van weigering: van het afwijzen van metingen en classificaties tot stakingen, hongerstakingen en moratoria. Ook het onttrekken aan zichtbaarheid en controle krijgt aandacht. Welke andere verhalen, verhoudingen en politieke mogelijkheden ontstaan wanneer mensen niet langer beschikbaar zijn voor bestaande machtsstructuren?

De inzet en gevolgen van zulke handelingen verschillen per situatie. Voor sommigen is weigering een bewuste strategie; voor anderen een noodzakelijke manier om te overleven. Refusal – On Being Ungovernable brengt deze verschillende omstandigheden samen en onderzoekt hoe het onderbreken van bestaande patronen kan bijdragen aan gezamenlijk gevormde alternatieven.

De relatie tussen weigering en zichtbaarheid wordt verder onderzocht in Errant Journal 8. Against Visibility (or, the Right to Opacity). Dat nummer bevraagt de verwachting dat iedereen zichtbaar, toegankelijk en begrijpelijk moet zijn, en onderzoekt de ruimte om je daaraan te onttrekken.