Extra informatie

Enrico Hartsuyker en Luzia Hartsuyker-Curjel

Dubbelklik op de afbeelding voor groot formaat

Uitzoomen
Inzoomen

€ 29,50

Direct uit voorraad leverbaar

Enrico Hartsuyker en Luzia Hartsuyker-Curjel

Modellen Voor Nieuwe Woonvormen

Auteur:Wies Van Moorsel, Dorothee c. Segaar-Howeler

Uitgever:BONAS

ISBN: 978-90-76643-32-8

  • Hardcover
  • Nederlands
  • 344 pagina's
  • 1 jan. 2004

Deze monografie omvat een biografie, een analyse van het werk van het architectenpaar, een catalogus en een bibliografie.

Enrico Hartsuyker en Luzia Hartsuyker-Curjel, die evenals Aldo van Eyck hun opleiding genoten aan de Technische Hochschule in Zurich, hebben in het Nederland van na de Tweede Wereldoorlog geijverd voor alternatieve vormen van woningbouw en stedenbouw. Hun stedenbouwkundige modellen Biopolis en Hydrobiopolis trokken in de jaren zestig nationaal en internationaal de aandacht. Geen scheiding van functies maar juist integratie van functies was hun motto. Het daarvan afgeleide seniorenproject Zonnetrap in Rotterdam functioneert nog steeds tot volle tevredenheid van de bewoners en de buurt.

In de woningbouw onderscheidden zij zich door alternatieve woningindelingen en nieuwe ruimtelijke oplossingen aan te dragen. Kenmerkend zijn de woningen met een open ruimte in het midden, de zogenaamde patiowoningen; de rondloopwoningen, waarbij geen enkele muur op de buitenomtrek van het huis aansluit, vaak met keuken en natte cel in het midden; kleine niveauverschillen (een soort splitlevel) en vides (voor een verticaal ruimtelijke werking). Behalve door deze kenmerken is vooral Luzia Hartsuyker-Curjel in de jaren í80 bekend geworden door haar zogenaamde ëvrouwvriendelijke woningení, waarin de traditionele hiÎrarchische woningindeling plaats maakte voor onderling gelijkwaardige ruimtes. Toepassingen daarvan zijn onder andere te vinden in Amsterdam, Apeldoorn en IJsselstein.

Deze monografie omvat een biografie, een analyse van het werk van het architectenpaar, een catalogus en een bibliografie.

Enrico Hartsuyker en Luzia Hartsuyker-Curjel, die evenals Aldo van Eyck hun opleiding genoten aan de Technische Hochschule in Zurich, hebben in het Nederland van na de Tweede Wereldoorlog geijverd voor alternatieve vormen van woningbouw en stedenbouw. Hun stedenbouwkundige modellen Biopolis en Hydrobiopolis trokken in de jaren zestig nationaal en internationaal de aandacht. Geen scheiding van functies maar juist integratie van functies was hun motto. Het daarvan afgeleide seniorenproject Zonnetrap in Rotterdam functioneert nog steeds tot volle tevredenheid van de bewoners en de buurt.

In de woningbouw onderscheidden zij zich door alternatieve woningindelingen en nieuwe ruimtelijke oplossingen aan te dragen. Kenmerkend zijn de woningen met een open ruimte in het midden, de zogenaamde patiowoningen; de rondloopwoningen, waarbij geen enkele muur op de buitenomtrek van het huis aansluit, vaak met keuken en natte cel in het midden; kleine niveauverschillen (een soort splitlevel) en vides (voor een verticaal ruimtelijke werking). Behalve door deze kenmerken is vooral Luzia Hartsuyker-Curjel in de jaren í80 bekend geworden door haar zogenaamde ëvrouwvriendelijke woningení, waarin de traditionele hiÎrarchische woningindeling plaats maakte voor onderling gelijkwaardige ruimtes. Toepassingen daarvan zijn onder andere te vinden in Amsterdam, Apeldoorn en IJsselstein.

Recent bekeken