Het boek 'De veerkracht van het Zuiderzeelandschap' onderzoekt hoe de Zuiderzeepolders veranderen nu er opnieuw een beroep wordt gedaan op hun ruimte. Theo Baart brengt het landschap in beeld en vraagt wat woningbouw, energietransitie en waterbeheer betekenen voor een gebied dat ooit vanuit een samenhangende visie werd ingericht.

Zijn vertrekpunt is Het toekomstig landschap der Zuiderzeepolders, een publicatie uit 1928 waarin de inrichting van het nieuwe land ook als ontwerpopgave werd gezien. Bijna een eeuw later kijkt Baart met fotografie en tekst naar wat die ambitie heeft opgeleverd en wat ervan kan meewegen in de volgende fase van het polderlandschap.

Bij de inrichting van de Zuiderzeepolders was landschappelijke kwaliteit vanaf het begin een ambitie. Het pleidooi uit 1928 gaf landschapsontwerpers, stedenbouwkundigen en planologen een rol bij de inrichting van het nieuwe land. Langdurig grondbezit door de overheid maakte het mogelijk om die inrichting over een langere periode te sturen.

Baart betrekt die geschiedenis bij de keuzes die nu rond de polders en het IJsselmeer spelen. Hoe geef je ruimte aan woningbouw en energieopwekking terwijl het gebied ook van belang is voor zoetwaterberging en ecologie? In zijn fotografie krijgt de weidsheid van het polderlandschap een plaats in die afweging. Het boek stelt daarmee ook een ontwerpvraag: welke kwaliteiten van het bestaande landschap kunnen richting geven aan nieuwe ingrepen?

Joost Grootens verzorgde de vormgeving.

Lees ook 'Leven onder het luchtruim', waarin fotograaf Theo Baart en journalist Tijs van den Boomen in kaart brengen hoe Schiphol het landschap rond de luchthaven heeft gevormd.