'Bouwmaterialen 1940-1990' brengt voor het eerst historische kennis over materialen, constructies en bouwtechnieken van de naoorlogse Nederlandse architectuur samen.

Een praktisch naslagwerk voor de instandhouding, renovatie en verduurzaming van gebouwen uit de wederopbouw- en Post 65-periode.

Tussen 1940 en 1990 veranderde de Nederlandse bouwpraktijk ingrijpend. Nieuwe materialen, industriële productiemethoden en constructietechnieken maakten andere vormen van architectuur mogelijk en bepaalden het aanzien van gebouwen uit de wederopbouw- en Post 65-periode. Nu veel van deze gebouwen worden gerenoveerd en verduurzaamd, is kennis van hun oorspronkelijke materialisering en constructie essentieel.

'Bouwmaterialen 1940-1990' brengt voor het eerst historische kennis over naoorlogse bouwmaterialen en constructietechnieken bijeen. Aan de hand van de drie hoofdbestanddelen van het gebouw – constructie, schil en interieur – behandelt het boek de ontwikkeling en toepassing van materialen en technieken in de Nederlandse architectuur.

De publicatie kwam tot stand in samenwerking met de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en bevat bijdragen van twintig deskundigen. Daarmee is het zowel een geschiedenis van de technische en materiële vernieuwing van de naoorlogse architectuur als een praktisch naslagwerk voor architecten, onderzoekers en erfgoedprofessionals die werken aan de instandhouding, renovatie en verduurzaming van gebouwen uit de periode 1940–1990.