Hoe beïnvloeden architectuur, technologie en design wat we zien – en wat verborgen blijft?

'I See That I See What You Don't See' onderzoekt de relatie tussen zichtbaarheid, digitale infrastructuren, surveillance en hedendaagse beeldcultuur. Met essays en artistieke bijdragen biedt deze publicatie van Het Nieuwe Instituut een kritische blik op de onzichtbare systemen die onze leefomgeving en samenleving vormgeven.

In 'I See That I See What You Don't See' staat niet licht, maar juist duisternis centraal als uitgangspunt om opnieuw na te denken over waarneming, technologie en macht. De publicatie, samengesteld door Marina Otero Verzier en Francien van Westrenen voor Het Nieuwe Instituut, brengt bijdragen samen van architecten, ontwerpers, kunstenaars en onderzoekers die onderzoeken hoe zichtbaarheid en onzichtbaarheid onze samenleving vormgeven.

Onderwerpen als digitale infrastructuren, surveillance, kunstmatige intelligentie, straling en ecologie worden benaderd vanuit architectuur, design en beeldcultuur. Daarmee laat het boek zien dat architectuur niet alleen uit gebouwen bestaat, maar ook uit de vaak onzichtbare netwerken en systemen die ons dagelijks leven sturen.

Dankzij de combinatie van essays, beeldmateriaal en artistieke bijdragen is dit een inspirerende uitgave voor iedereen die geïnteresseerd is in architectuur, design, media, technologie en hedendaagse cultuur.