De publicatie 'The Japanese House' onderzoekt hoe Japanse architecten na de Tweede Wereldoorlog nieuwe vormen van wonen ontwikkelden als reactie op stedelijke dichtheid, economische verandering en veranderende leefpatronen.

Met 75 woningen van meer dan 50 architecten laat het boek zien hoe de Japanse woning uitgroeide tot experimenteel laboratorium voor hedendaagse architectuur.

Sinds 1945 functioneert de Japanse woning als een van de belangrijkste experimentele terreinen binnen de hedendaagse architectuur. Onder invloed van snelle verstedelijking, beperkte ruimte, veranderende gezinsstructuren en terugkerende natuurrampen ontwikkelden Japanse architecten radicaal nieuwe benaderingen van wonen en dagelijks gebruik.

De publicatie 'The Japanese House' presenteert 75 woningen van meer dan 50 architecten en laat zien hoe woonarchitectuur in Japan uitgroeide tot laboratorium voor architectonische innovatie. Verdeeld over dertien thematische hoofdstukken behandelt de publicatie onderwerpen als betonminimalisme, compact stedelijk wonen, flexibele interieurs, speelsheid en nieuwe relaties tussen privé en collectief gebruik.

Projecten van architecten als Kazuo Shinohara, Toyo Ito, SANAA, Sou Fujimoto en Atelier Bow-Wow tonen hoe juist de kleinschaligheid van de Japanse woning ruimte bood voor experiment met licht, materialiteit, circulatie, dichtheid en veranderlijk ruimtegebruik.

Meer dan een overzicht van woonhuizen laat het boek zien hoe architectuur reageert op bredere maatschappelijke veranderingen binnen het naoorlogse Japan. Woningen functioneren daarbij als instrumenten om privacy, gemeenschap, individualiteit en stedelijk samenleven opnieuw vorm te geven.

Met meer dan 400 tekeningen, modellen en foto’s vormt The Japanese House een belangrijk referentiewerk voor architecten, studenten en lezers geïnteresseerd in Japanse architectuur, woningtypologieën en hedendaags wonen.