Het boek 'Architectuur en herinnering' documenteert 40 Europese plekken van herinnering uit de naoorlogse periode aan de hand van tekeningen, fotografie en architectonische analyses. Met interviews met onder anderen Daniel Libeskind onderzoekt het boek hoe architectuur vorm kan geven aan collectieve herinnering, trauma en herdenking.

Hoe kan architectuur vorm geven aan collectieve herinnering? Architectuur en herinnering onderzoekt deze vraag aan de hand van 40 Europese herdenkingsplekken uit de periode na de Tweede Wereldoorlog.

Met architectuurtekeningen, fotografie en analytische teksten laat de publicatie zien hoe ruimtes van herinnering proberen trauma, afwezigheid en historisch bewustzijn ruimtelijk voelbaar te maken. In plaats van het verleden letterlijk te reconstrueren, creëren deze memorials atmosferen van reflectie, stilte, desoriëntatie en confrontatie.

Het boek documenteert uiteenlopende projecten: van concentratiekampmonumenten en musea tot hedendaagse gedenkplaatsen en herinneringslandschappen. Door historische situaties te vergelijken met de huidige architectonische ingrepen ontstaat inzicht in hoe herdenkingsarchitectuur zich in de loop van de tijd heeft ontwikkeld.

Bijzondere aandacht gaat uit naar de relatie tussen architectuur, landschap en herinneringscultuur. Licht, materiaal, routing, leegte en ruimtelijke sequenties worden ingezet om emotionele en historische bewustwording te sturen.

Interviews met architecten en ontwerpers, waaronder Daniel Libeskind, bieden extra inzicht in de ethische en ontwerptechnische uitdagingen van plekken van herinnering.

'Architectuur en herinnering' vormt een relevant naslagwerk voor architecten, landschapsarchitecten, erfgoedprofessionals, museummedewerkers en lezers geïnteresseerd in memorial culture en naoorlogse ruimtelijke geschiedenis.