Het boek 'A History of Collective Living. Forms of Shared Housing' laat zien hoe collectief wonen in Europa zich sinds circa 1850 heeft ontwikkeld. Aan de hand van ruim dertig woonprojecten onderzoekt Susanne Schmid waarom mensen woonruimte en voorzieningen delen, en hoe die keuze doorwerkt in het ontwerp van hun woningen.

Hoeveel ruimte heeft een huishouden voor zichzelf? Welke functies kunnen bewoners samen gebruiken? En hoe bepaalt de indeling van een gebouw wanneer ze elkaar ontmoeten of zich kunnen terugtrekken? Met plattegronden en illustraties maakt Schmid zichtbaar hoe uiteenlopende woonvormen die vragen beantwoorden. Voor architecten en studenten biedt het boek een manier om collectieve woonprojecten te vergelijken op de organisatie van de woning én op de relatie tussen de woning en de gedeelde ruimten.

Susanne Schmid onderscheidt negen perioden in de ontwikkeling van collectief wonen en ordent de projecten naar economische, politieke en sociale motieven. Die opzet helpt verklaren waarom in verschillende perioden voor bepaalde vormen van gemeenschappelijkheid werd gekozen. De typologische analyse brengt vervolgens in beeld hoe zulke keuzes terugkomen in de plattegrond en in de mate van privacy die een woonvorm biedt.

Interviews met bewoners en deskundigen voegen aan de analyse van de gebouwen een perspectief op het dagelijks gebruik toe. Zo kun je de ruimtelijke opzet van de projecten naast de ervaringen met gedeeld wonen leggen. Dit is de tweede, herziene editie, met een nieuwe vormgeving.