‘Metropolitane landschapsarchitectuur’ schetst de ontwikkeling van het stedelijk landschap vanaf de Renaissance tot nu. De voorbeelden omvatten klassieke parken waarin de architectonische verhouding tussen de stad en het landschap op een nieuwe, maatgevende manier is vastgelegd, zoals de Horti Farnesiani in Rome, het Gartenreich van Potsdam bij Berlijn, het Central Park in New York, het Boston Parksystem en het Niddadal in Frankfurt. Deze lijn wordt doorgetrokken naar de hedendaagse metropool en bevat meer dan 500 tekeningen en kaarten.

Geen stad zonder landschap, geen landschap zonder stad. Het oorspronkelijke landschap weerspiegelt zich altijd in de vorm van de stad. Maar hoe ontstaat een architectonische samenhang tussen de stad en het landschap eigenlijk? Welke bijzonder ontwikkelingen en hoogtepunten zijn hierin aan te wijzen?
 
Metropolitane landschapsarchitectuur schetst het ontwerp van het stedelijk landschap vanaf de renaissance tot nu. De voorbeelden omvatten stedelijke landschappen en parken van Rome, Parijs, Londen, Berlijn, New York, Amsterdam, Barcelona, Boston, Hamburg, Frankfurt en Keulen.
 
Meer dan 500 tekeningen, kaarten en illustraties brengen de architectuur van het stedelijk landschap voor het eerst systematisch in beeld. Dit opent een nieuwe, verrassende kijk op de rol van het landschap in de vorming van de hedendaagse metropool.